Visie op de Nieuwe Tijd – Nicole E. Zonderhuis

De volgende tekst is afkomstig uit de 13-Moon Dairy 2013-2014, vertaald naar het Nederlands.

Dus dít is de Nieuwe Tijd

Nicole E. Zonderhuis, Utrecht, Nederland, Europa

Ik beschouw de tijd tussen 21/12/12 en het nieuwe Galaktisch Zaad jaar als de in between. Het is werkelijk een tijd van ontwaken.
Want ja ineens was daar dan die datum waar we allemaal zo lang naar toe hadden geleefd. De datum waar ale hoop op was gericht en soms ook angst – stel dat er echt iets catastrofaals zou plaatsvinden.
De noodrantsoenen waren ook bij menig spiritueel bevlogene in huis gehaald en de autotank zat vol benzine. Het positieve aan de rampentheorieën was om de realiteit onder ogen te zien van onze eigen kwetsbaarheid; om eens het ‘stel dat’ scenario eens bekeken te hebben. Ik woon in een stad en realiseerde me ineens hoe kwetsbaar we daar zijn. Niets van wat je nodig hebt om te overleven is daar aanwezig. De overdaad aan mensen zorgt snel voor tekorten van voedsel en water. Ik merkte dat ik weinig vertrouwen heb in mijn mede-stads- bewoners om me nog enigszins veilig te voelen. Ik zou weinig kunnen doen. Ik voelde dat ik de verantwoordelijheid moest nemen voor mijn keuze om hier te wonen, net zoals ik eerder na een overstroming elders in het land zei dat wie niet wil dat zijn huis onder water loopt niet naast de rivier moet gaan wonen.  Dát leek me logisch, maar zelf eens kijken naar de onnatuurlijkheid van míjn leefomgeving, dat deed ik nog niet eerder.

In plaats van me vast te houden aan deze angst, richtte ik me op nog meer openen, liefde uitzenden, en vertrouwen.  En toen was het zover. In Nederland viel de equinox om 12.12 lokale tijd  en dat op 21/12/12. Prachtig. Ik had het idee dat ik was op de plek waar ik moest zijn. Hier ging het gebeuren. En waar bleek ik op dat moment? Nog in de auto vlakbij de plek waar ik een ceremonie zou doen, in plaats van in ceremonie.
Het was zoals het was. Les 1: tijd is niet belangrijk.
Na die dag leek het alsof alles grauwer was. De ellende in de media overspoelde me. Het duurde even voor ik echt kon zien hoe teleurgesteld ik was. Ik voelde me leeg en depressief. Alle hoop leek vervlogen, want het punt waar ik mijn hoop op had gericht was voorbij. En er was niets veranderd. Hopeloos.
Blijkbaar heeft de mens een punt nodig in tijd om zijn hoop op te richten. En daar staan we nu. De wereld veranderd dus niet en tijd is een illusie.

Ik realiseerde me dat er niets vanzelf verandert. We moeten het echt zelf gaan doen! Het enige dat we hebben is het NU en onszelf.

Ik voel me letterlijk op de aarde gezet na 21/12. Alsof er werkelijk een einde was gekomen aan de MAYA, maar dan in de sanskriet betekenis van illusie. ‘Maya’ betekent ‘dat wat niet is’. Maya refereert aan het beschouwen van het tijdelijke alsof het blijvend zou zijn.  Onderde invloed van Maya identificeert de atman( de ziel) zich met het tijdelijke lichaam en alles dat er aan verbonden is, zoals het geslacht, het ras, de afkomst, de nationaliteit, het banksaldo en de religies. Onder deze valse indentiteit hoopt de ziel controle en vreugde te vinden. Wat uiteraad een illusie is.
Inderdaad, alle sluiers waren opgetrokken en de werkelijkheid was rauw zichtbaar op de resten van de tijd. Ik merkte dat alles waar ik voorheen nog omheen kon zonder er echt naar te kijken, zich nu aan me opdrong. Mijn financiële situatie spreidde zich voor me uit en ik vond daar het taboe dat ik over geld heb, want geld hoort bij macht en daar doe ik niet aan mee.
Techniek! Wat mis kon gaan ging mis; deze nieuwe website waar ik ruim een half jaar aan had geschreven, was verdwenen. Mail kwam niet meer binnen, wachtwoorden verdwenen… Alles moest in kaart gebracht en herwonnen worden. In bezit genomen. Verantwoordelijkheid voor genomen worden door de rechtmatige eigenaar.
Ik liep op tegen een muur van eenzaamheid. Ik zag dat de mensen niet gingen staan voor wat ze belangrijk vinden. Het behoud van het ik en het overleven in de winter, de drukte, de crisis, of wat dan ook staat voorop.
Alles wordt bevraagd, klopt het zoals ik het deed? Wat is mijn doel ermee, dient het een groter geheel? Zit men hier werkelijk op te wachten? Wat is mijn en wat is ons verlangen? Waar gaan we naartoe? Wat is het me waard, hoeveel energie heb ik te besteden? Wat is reeëel?

Het zijn de VRAGEN van de NIEUWE TIJD.

En daarom, juist daarom, is het zo belangrijk door te gaan met de 13 Manen Kalender. Want ook dat vroeg ik me af. In hoeverre is dat gekoppeld aan 21/12? De grote inspirator en grondlegger José Argüelles is overleden. Is de tijd van de 13 Manen Kalender nu voorbij?
Maar nu zie ik, het is nodig. Ik geloof erin.  Ik geloof in de kracht van deze tool, om je focus scherp te krijgen, om inzicht te krijgen in de grote lijn van gebeurtenissen. Het scheppingsproces van de 13 Tonen  (13 Tones of Creation) biedt zo veel houvast voor een creatief proces van wording. Want we moeten aan het werk. Niet vanuit de oude manier. Maar vanuit een nieuwe manier.
Ontdaan van illusies in synchroniciteit met wat er is en wat er nodig is. Er wordt van ons gevraagd visie te hebben op de ontwikkeling van ons als mensheid.
Het is niet gemakkelijk. Had je ooit gezegd dat je een lichtwerker was? Dan is het nu de tijd! Sta op en maak je leven zoals jij het wilt hebben. Wij zijn de wegbereiders van de nieuwe tijd, de vormgevers van de toekomst!
In lak’ech
Nicole E. Zonderhuis
Rode Planetaire Hemelwandelaar

Kernwoorden voor dit jaar:
Aards, concreet, verantwoordelijkheid, met visie op de toekomst, volwassen, door alle illusie heen, confronterend, nieuwe verbindingen vanuit echtheid en oprechtheid

 

Dit bericht is geplaatst in 21 december 2012, beschouwing en toepassing, betere wereld. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *