Huilende mannen op het televisiescherm. De één van geluk, de ander van verslagenheid.
Portugal heeft de EK voetbalwedstrijd gewonnen.
Maar wat mooi om te zien wat er gebeurde vanaf het moment dat Ronaldo – de held van Portugal – eruit lag vanwege een blessure aan het begin van de finale (8 min). Opeens stonden de spelers er alleen voor nu hun held weg was. Ineens moesten ze een beroep doen op hun innerlijke autoriteit.
En ja, die kwam naar boven, dat gebeurt in een Krijger Wavespell.
Het was een blessing in disguise.
En dat maakte dat zij overwonnen.
Wow.
______________
Vanavond was mijn dochter in tranen. Ze was uit logeren geweest en mee naar de dierentuin genomen. Daar werd ze geconfronteerd met haar grote angst: Slangen.
Luid huilend van angst kwam ze weer naar beneden omdat er voor haar ogen honderden slangen om haar heen krioelden. Een beeld dat ze niet kon stoppen.
En ik… als moeder… wat kan ik dan zeggen, terwijl ik jullie vandaag de teaching meegaf over angst, over diepe angst. Wetende dat het inderdaad de energie is van de dag… Logisch dat ook die kleine meid dat oppikt.. .
Ik heb haar eerst bevestigt in haar angst. Dat die angst echt is. Angst verstikt, verlamt., stopt alle denken….machteloosheid.
En toen ze iets rustiger was ben ik met haar mee gegaan naar boven in het donker van haar slaapkamer en haar bedje. Als een zweethut… ik ben met haar naar die angst gegaan, naar dat afschrikwekkend beeld en gevoel… steeds maar bevestigend dat ik bij haar ben, dat ik haar bescherm. Ik heb haar uitgelegd dat slangenangst normaal is voor kinderen. Dat hoorde lang geleden ook zo. Als kleine kinderen alleen waren en oog in oog met een slang stonden moesten ze angst voelen en wegvluchten. Angst hield ons in veiligheid, vluchtend voor gevaar. Maar die angst is er nog altijd zelfs nu het gevaar geweken is. Alle slangen hebben we uitgemoord, giftig of niet. Helaas.
En ik wilde haar een bescherming meegeven: Ik heb haar een (fictieve) grote spuitbus in handen gegeven die nooit opraakt met gif tegen slangen. En die, zodra ze te dichtbij komen, hen wegjaagt. Het stinkt nog erger dan een stinkdier stinken kan… blehhh! En de spuitbus sist harder dan de slangen kunnen begrijpen. Een grote stinkende slang – daar vluchten ze voor weg.
Toen stuurde ze me de kamer uit: “Je mag wel aan het werk mama. Mag ik wel naar je toekomen als ik weer bang word?”
“Natuurlijk lieverd, altijd”
Nicole
