Kosmische Adelaar – een Kogi verhaal

Door Nicole E. Zonderhuis, www.mayatzolkin.com

kosmische adelaar- nacht wavespellBlauwe Kosmische Adelaar – Nacht Wavespell. Gisteravond las ik een verhaal over de opvoeding van de mama, de ‘sjamaan’ bij de Kogi indianen. “Wanneer een kind in aanleg een mama blijkt te zijn, wordt het groot gebracht in de berggrotten in het diepe duister, om door de stam-oudsten te worden ingewijd in de mama-rituelen. Tijdens deze jarenlange periode van afzondering krijgt het kind geen daglicht te zien. Het wordt wel, na verloop van tijd, met een breedgerande hoed op het hoofd om niet direct met het maanlicht te worden geconfronteerd, ’s nachts mee naar buiten genomen om het door de maan verlichte landschap te aanschouwen. Wanneer het kind na enkele jaren heen en weer gaat wiegen en vreemde, anderwereldse liederen begint te zingen, wordt dit beschouwd als een teken dat het kind volledig is ingewijd en gereed is om naar buiten te worden geleid. Vanaf het moment dat zijn blik wordt getroffen door de plotse verzengende kracht van het daglicht, ziet de mama de wereld om zich heen als een samenvloeiing van het natuurlijke landschap en de andere geesteswereld.”

Vaker heb ik gehoord dat leven in het volstrekte duister op den duur andere dingen gaat laten zien.  Dan ga je de andere wereld waarnemen. Als onze ogen onze waarneming niet domineren zullen de andere zintuigen het overnemen.
Dit wavespell – het Wavespell van de Nacht- vraagt van ons dit duister in te gaan. Het duister zonder licht – het duister  vol gevaren en angst onder ogen te zien, om uiteindelijk te gaan ‘zien‘.
De energie 12 Tovenaar; Toon 12 brengt samen, Tovenaar is je innerlijk sjamaan die wakker is geworden – het is het begrijpen van de magie.
De energie van de Kosmische Adelaar gaat over het zien , zien door de werelden, door de sluiers heen. De verbondenheid en grootsheid van het kosmisch licht.
Dát is het geschenk van het Nacht Wavespell.

citaat uit: Geheime geografie van Paul Devereux
Dit bericht is geplaatst in beschouwing en toepassing. Bookmark de permalink.

3 reacties op Kosmische Adelaar – een Kogi verhaal

  1. Gera schreef:

    Ik ben de diepte van het duister ingegaan en geaccepteerd van wat daar is. Daarna mocht ik ook het licht ervaren en “zien”. Fantastische om even deze bevestiging te lezen. Dank Nicole.

  2. Anke Hazebroek schreef:

    Een wat meer vereenvoudigde manier om bij jezelf terug te komen is de trancedans. Waarbij de deelnemers met een blinddoek voor de ogen hun innerlijke pad dansen op opzwepende muziek.

  3. hans schreef:

    mooi omschreven, ik kan niet anders zeggen dan herkenning en erkening…. nu mijn lijf nog zo ver krijgen dat die het ook begrijpt 😉

Laat een reactie achter op hans Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *